كان لى صديق فيلسوف باقوال رهوانه شغوف
وكل اللى تقولوا رهوانه لاسماعه يلتقطها وهو ملهوف ..وصديقى جالى امبارح وقالى انا عايز اقعد مع رهوانه شويه علشان وحشانى وواحشنى كلامها الحلو اللى كل كلمه بتقولها تتوزن بالدهب مع انها ولامؤاخذه حماره. ..قولت له ومالوا تعالى معايا نشرب احنا كوبيتين شاى وهيه نعصر لها شوية برسيم ضحكت انا وصديقى ولسه مخلصناش ضحك الا وبصيت ولقينا رهوانه جايه من بعيد عماله ترفص وتنطح اللى مقابلها سبتها لما قعدت لوحديها جنبنا وارتاحت شويه وروحت مطبطب على راسها كده وقولت لها هوه انتى مش واخده بالك من صديقك الحصان عنتر ولا ايه قالت معلش ياعنتر اصل انا زعلانه وطهقانه شويه علشان انا كنت معديه قدام بيت احد الفرسان فى احد الغابات وسمعت فارسهم بيزعق وغضبان روحت سالته مالك صوتك عالى ليه وغضبان ليه قال لى لا ابدا اصل انا عندى فرسين قعدت اكبر فيهم واراعيهم واعلمهم يعنى ايه تبقى كبير وسط الغابه ويعنى ازاى تاخد قرار وتكون عنه مسئول وازاى تتعامل مع الناس ولازم علشان تبقى كبير لازم تحترم الكبير علشان تكبر جنبوا ولازم تحترم الصغير علشان يحترمك وياخدك قدوه ليه ولازم تقول الحق علشان الحق هوه الدائم ولو غاب او غيب شويه واوعوا تكدبوا علشان الكدب عمره صغير وهايزول هايزول اول ما هاتشرق الشمس والشمس لازم هاتشرق لان ده امر طبيعى ممكن يتاخر شويه بسبب بعض الغيوم والضباب لكن ده مش هيطول لان الغيوم هاتزول هاتزول ..قولت لها يارهوانه هاتتعبى عنتر معاكى ليه ماتجيبى من الاخر وقصرى شويه قالت ماخلاص انا خلاص وصلت للنهايه وهيه ان الفارس قعد يكبر الفرسين لحد ما .ف يوم جوم يعملوا كبار وسط الفرسان صغروا فارسهم وهمه فاكرين انهم لما يصغروا فارسهم يبقى خلاص همه كبروا. للاسف الاسيف المؤسف همه مايعرفوش انهم لما يصغروا فارسهم همه اول من يصغروا قدام كل المخلوقات لان اللى مالوش كبيرررررررر وسط المخلوقات ينداااس بالمداس ولامؤاخذه
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق