تعالوا احكي لكم حكاية جميلة.
حكاية امير واميرة.
------------------------------
كان فى طفل جميل اسمه امير.
كل يوم يبكى مش عايز يروح مدرسته.
وفى يوم كالعادة بيبكى شاف طفلة جميلة بتضحك واقفة على باب جنينتها.
ساب ايد مامته وجرى نحيتها وبسها.
كل يوم عايز يروح مدرسته علشان يشوف حبيبته.
وفى يوم ممطر ما وجد حبيبته.
لف حولين نفسه.
وهى واقفه فى شباكها فوق نادت له.
وبسرعة بعتلها حلوى وبوسة على خدها.
كبرت اميرة وراحت مدرستها.
كان لها حارس يحميها من زميلها.
كبر امير وراح جامعته.
وبقا يغيب عن حبيبته.
وهى بتستنى يجى على باب بيتها.
فى يوم قلبها رفرف جريت على شباك حجرتها .
وجدته جاى من بعيد بيشير لها تقابله.
ونزلت اميرة لكنها الكلام وقف مش عارفه تقول ايه لحبيبها.
فقال لها تعالى نلعب لعبة اقفى وراء الشجرة اللى هناك دى وانا وراء الشجرة ونادى على بعض ونشوف مين اللى بينادى الاول.
اكسفت اميرة تنادى على حبيبها
قال لها انا سمعت صوتك قالت وانا كمان .
المهم مرت السنين وكا نت اميرة كل يوم بترز فستان فرحها.
وفى يوم اتقابل معاها وقال لها اوعدينى تقولى لى حلمتى ايه ونتقابل بكره.
امير لبست قميص نوم وردى واستسلت للنوم وفجاءه شافت حبيبها.صحيت من النوم ودخل عليها والدها .
قال لها فى حاجة يااميرة قالت له لاء ياولدى.
تانى يوم اتقابلت مع حبيبها قال لها اللون الوردى كان جميل عليكى.
قال لها روحى اعملى اكل بحبه .
وهى فى حجرتها كانت بتقيس فستنها .
رن الباب وفتح والدها .
كان امير ومعه الماذون وقال معلش ياعمى جيت من غير ما اخذ معاد قال له اتفضل يابنى .
قال امير انا جاى علشان اتجوز بنتك.
قال الوالد المفروض تطلب ايدها الاول .
قال له امير طيب خذ رايها وانا مستنى .
نادا الوالد على مامتها تنادى على اميرة.
خرجت اميرة بفستان الفرح مع طرحتها.
قالت الام ازاى والناس تقول ايه.
قالت اميرة والناس هاتعملنا ايه لما يموت احساسنا.
معلش يا ولدى دا نصيى وقسمتى من قبل ما اتولد.
قال امير لمامتها بكرة تيجى فى بيتنا تفرحى بيها وبي.
وهى واقفه بجانب اللبلاب فى الجنينة سمعت صوت بيقول لها ليه ياماما واقفه فى المطر انت هاتتعبى قالت له كنت مع ولدك .
قال لها ابنها الله يرحمه كان بطل اكتوبر يا امى .
تعالى اقول لكى حاجة حلوة وقال لها دى عروستى .
واخذ امه وراح على حجرتها ولبسها ملابس تدفيها .
قالت له سبنى مع والدك قالت العروسة مش والدك الله يرحمه.
قال لها والدى عايش جوها ما بتنسها.
اقول لك حاجة تعالى نروح حجرتنا .
قالت له مش هانسافر قال لها السفر هو المسافة اللى بين حجرتى وحجرتها.
تعالى احكيلك حكاية امير واميرة .
قالت فى يوم جوزنا تحكيلى حكاية .
قال لها حكاية امير واميرة اللى الناس بتتحاكة بيها.
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق